شرح : در اين قسمت مىفرمايد كه شما داراى منصب خطير و تشريف عظيم و طرف خطاب الهى هستيد ؛ زيرا تفاوتى ندارد كه شرافتى را با واسطه به انسان بدهد و يا بدون واسطه . يادگار نبوت اين تشريف بزرگ را گوشزد مىفرمايد كه قدر موقعيت خود را بدانيد كه شما بندگان خدا به واسطهء پيامبر ، هدف و مقصد امر و نهى و دستورات سعادت‌آفرين مىباشيد و شما حاملان امانت بزرگ دين و وحى او هستيد . چنين شرافتى به‌طور مستقيم به خود انسان‌ها مسئوليت مىدهد ؛ يعنى اى بندگان خدا ! شما هستيد كه بار مسئوليت امر و نهى الهى را بر دوش خود مىكشيد . قرآن ، بهترين وسيله متن : زَعيمُ حقٍّ لَه فيكُم ، وَ عَهدٍ قَدَّمه إليكُم ، و بقيّة استخلَفَها عليكم ، كتابُ اللهِ الناطِقُ و النورُ الساطِعُ و الضياءُ اللّامع . شرح : در اين قسمت ، وسيله را توصيف مىفرمايد كه انسان بعد از داشتن لياقت ، با رهنمودهاى آن ، به كمال شايسته نايل مىشود و چون به كمال رسيد ، بدون ارتباط با استفاده كننده ، اثر نخواهد داشت ؛ بايد جهت ارتباط با استفاده‌كننده ، محكم باشد و به اين معنا با « فيكم » ( در دسترس شما ) و « إليكم » ( به منظور شما ) و « عليكم » ( با نظارت شما بر اوضاع ) تعبير شده است . جملهء « بقيّة استخلَفها . . . » اشاره به حديث متواتر نبوى است : إنّي تاركٌ فيكمُ الثقلَين : كتابَ اللهِ و عترَتي ؛ من دو چيز گران بها و سنگين در ميان شما باقى گذاشتم : كتاب خدا و عترتم .